و بگو استاد، می دانم استاد صدایت را خواهد شنید.
۱۰۰ سال به گور او خواهم گریست آه استاد... چرا این چنین شتابان رفتی؟
در تاریکی روز بدنبال مهتاب هنر می گردیم، ای کاش چشمانمان باز بود و قدر حضورت را می دانستیم.
آه استاد... دیدگان ما از دوریت باران زده است، می دانم که دیگر فرقی نمی کند، ولی باید نوشت از آنچه درحضورت گفته نشد.
رضا
|
