می دونم فکر می کنی بی دینی، خدا رو قبول نداری ولی وقتی تحت فشاری خیلی باحال می شی؟ می شی مادرترزا، نه؟

و بگو استاد، می دانم استاد صدایت را خواهد شنید.
۱۰۰ سال به گور او خواهم گریست آه استاد... چرا این چنین شتابان رفتی؟
در تاریکی روز بدنبال مهتاب هنر می گردیم، ای کاش چشمانمان باز بود و قدر حضورت را می دانستیم.

آه استاد... دیدگان ما از دوریت باران زده است، می دانم که دیگر فرقی نمی کند، ولی باید نوشت از آنچه درحضورت گفته نشد.

رضا

... در تاریکی ساکت این شب آرام قدم بر می دارم تا مبادا سکوت نازکش بشکند و دیوار تنهایی فروریزد. شب چه واژه تاریکی و چه حس سردی ... ولی شب حرفها برای گفتن دارد و گوشهایی که حرفهایش را می شنوند به صبح نزدیک تر می شوند... شب پر است از ناگفته ها و رازها در دل نهان دارد، به شب گوش می سپارم تا آرام ترین موسیقی جهان را در میان ناگفته هایش بیابم ... شب حرفها برای گفتن دارد ...